Tip 01 · 3 november 2026
Loop niet als een hond achter een frisbee aan
Wie ieder verzoek zonder nadenken inpast, wordt handig gevonden. Wie durft te wegen, wordt een gesprekspartner.
De opdrachtgever liet ons op maandag weten haast te hebben met een rapport. We probeerden snel een afspraak in de agenda te krijgen, maar uiteindelijk werd het vrijdag om 4 uur ’s middags. De opdrachtgever was stellig: er moest een rapport komen, gereed op maandag om 8 uur ’s ochtends. Ik vond het prima om het rapport op te stellen, maar was niet van plan mijn weekend daaraan op te offeren. Het was immers de opdrachtgever die pas op vrijdagmiddag tijd had om te overleggen. Ik weigerde en gaf aan dat mijn weekend voor mijn gezin was. De opdrachtgever vroeg wanneer het dan wel gereed kon zijn en ik gaf aan: dinsdag aan het eind van de dag. De opdrachtgever dacht even na en ging akkoord. Vervolgens heb ik het rapport maandag aan het eind van de dag opgeleverd, en dat was het begin van een langdurige, gelijkwaardige businessrelatie.
“Nee” zeggen kan het moment zijn waarop je op een ander niveau met je opdrachtgever komt te praten. Tot dan toe krijg je verzoeken en voer je ze uit. Zodra je een verzoek ter discussie stelt, moet je samen bespreken wat redelijk is en wat er nodig is om goed werk te leveren. Je eigen oordeel krijgt een plek in het gesprek.
Als consultant wil je dat een opdrachtgever je waardeert om je kennis, ervaring en vermogen om een vraagstuk verder te brengen. Wanneer je zonder discussie achter ieder verzoek aan rent, kan die bijdrage naar de achtergrond verdwijnen. Je bent vooral handig omdat je altijd klaarstaat. En hoe vaker je dat doet, hoe vanzelfsprekender het wordt.
Daarbij speelt iets heel praktisch. Een opdrachtgever weet niet hoe vol jouw agenda is. Zolang jij ieder verzoek inpast, is er voor de opdrachtgever weinig aanleiding om te denken dat het niet meer past. Die zal dus blijven vragen totdat jij aangeeft waar de grens ligt.
Een duidelijk “nee” kan dat patroon doorbreken. Je laat merken dat je een eigen professionele afweging maakt en daarnaar handelt. Dat kan de waardering voor jouw bijdrage juist vergroten. De opdrachtgever gaat je aanspreken als iemand met wie hij overlegt en wiens oordeel ertoe doet. Juist daarin zit de stap naar een gelijkwaardige businesspartner.
Dat vraagt wel iets van je. Je moet bereid zijn enige spanning in de relatie te verdragen. En je moet de kwaliteit leveren die zo’n zelfstandige positie rechtvaardigt. Alleen weigeren maakt je nog geen betere adviseur.
Natuurlijk kan een opdracht een keer om avond- of weekendwerk vragen. Ook een businesspartner zet dan een stap extra. Maar daarover maak je samen afspraken. Wie jouw denkkracht inhuurt, mag ook verwachten dat je die gebruikt wanneer een verzoek onredelijk is.