Direct naar inhoud
← Consultancy toolbox

Tip 03 · 17 november 2026

Rapporteer in piramidestructuur

Je analyse bouw je van onderaf op. Je verhaal vertel je vanaf de top.

Een adviseur met een volle rugzak beklimt een stenen piramide; bovenop staat iemand met één vel papier.

Het projectteam had zes weken hard gewerkt, een berg data verzameld en die vertaald naar plannen en tijdslijnen. Toen ik de concept-eindrapportage las, wist ik niet wat ik zag. De titels waren vragen of conclusies die de feiten op de betreffende pagina niet ondersteunden. Het verhaal verdween achter de details. Ik greep in. De rest van de dag werkte het team aan titels die aansloten op de onderbouwing, volgens de lessen van Barbara Minto.

De fout is begrijpelijk. Zes weken vanuit de details werken is iets anders dan een helder verhaal voor de directie formuleren. De lezer hoeft jouw zoektocht niet opnieuw af te leggen. Die wil eerst de conclusie kennen en vervolgens begrijpen waarop die berust.

Daar komt iets belangrijks bij. Directies die geregeld rapporten van McKinsey en vergelijkbare advieskantoren lezen, raken gewend aan die opbouw: eerst de hoofdconclusie, daarna de onderbouwing. Die rapporten trainen als het ware hun manier van lezen. Zo ontstaat een verwachtingspatroon dat ook geldt wanneer er een intern geschreven rapport op de directietafel komt. Nog vóór de inhoudelijke discussie merkt de lezer of de structuur aansluit bij wat hij of zij gewend is.

Daarom is de piramidestructuur, geïntroduceerd door Barbara Minto, ook voor interne rapportages relevant. Begin bij de hoofdconclusie en werk de onderbouwing uit. Geef iedere inhoudelijke pagina een helder geformuleerde conclusie als titel. De feiten op die pagina moeten de conclusie dragen. Lees vervolgens alleen de titels: vormen die samen een logisch verhaal? En verwoordt de rapporttitel de hoofdconclusie van dat verhaal?

Een vraagtitel laat de lezer nog zoeken naar het antwoord. Als opsteller moet je juist laten zien welke conclusie jij uit de feiten trekt. Daarmee geef je de directie iets concreets om te beoordelen en te bespreken.